• Poradnik po biżuterii

Poradnik o biżuterii


Biżuteria inwestycyjna

W dwudziestym pierwszym wieku na nowo odkrywamy luksusową inwestycję znaną już w starożytności i skutecznie realizowaną od kilku tysięcy lat przez kolejne pokolenia władców i możnych tego świata. Lokatę nie wymagającą wiedzy ekonomicznej, pozbawioną ryzyka i dającą możliwość łatwego transferu kapitału w dowolne miejsce na świecie. Ekskluzywna biżuteria to nie tylko piękna ozdoba, lecz również doskonała inwestycja, która łączy w sobie gwarancję stabilnej wartości metali i kamieni szlachetnych z elitarną wartością artystyczno-kolekcjonerską dzieł sztuki.

Faktem jest, iż bez względu na wszystko, brylanty, złoto, srebro, szafiry, rubiny oraz szmaragdy zawsze utrzymują swoją realną wartość i nie ulegają inflacji. Ich cena pozostaje niezależna wobec kryzysów ekonomicznych, kursów walut czy zawirowań politycznych. Wręcz przeciwnie, w okresach niepewności, kiedy wszystkie inne składniki portfela inwestycyjnego ulegają deprecjacji, ich wartość wzrasta.

Biżuteria inwestycyjna jest pewniejsza od obligacji i bardziej realna od zamkniętej butelki wina, a co najważniejsze może z powodzeniem służyć jako dobro użytkowe, nie tracąc przy tym wartości. Sceptycy powiedzą, że zakup czystych surowców to lepsze rozwiązanie i będą mieć rację jeśli chodzi o duże inwestycje, gdyż luksusowa biżuteria to lokata dodatkowa (od kilkunastu tysięcy do miliona złotych), o którą warto wzbogacić swój portfel (najlepiej 5% jego wartości). Zamiast sztabki złota można kupić ukochanej kobiecie kolię wysadzaną brylantami, co z pewnością wprawi ją w dobry nastrój, a po latach kolia ta stanie się dobrem rodowym przekazywanym kolejnym pokoleniom. Natomiast w razie potrzeby biżuterię inwestycyjną bez trudu można zbyć na całym świecie. Dużo łatwiej też przewieźć przez granicę naszyjnik stanowiący część ubioru, niż sztabkę złota czy woreczek brylantów schowane w kieszeni.

Produkty Marcello Staviori tworzone są przez najznakomitszych mistrzów włoskiej sztuki złotniczej. Każda sztuka biżuterii wykonana jest z najwyższą precyzją, a brylanty i pozostałe kamienie osadzane są pod mikroskopem, co daje gwarancję wyjątkowej trwałości. Dzięki wysyłkowej oraz katalogowej dystrybucji poprzez wyspecjalizowanych konsultantów, nie generujemy dodatkowych kosztów i nasze ceny utrzymują się na maksymalnie niskim poziomie, co w przypadku biżuterii inwestycyjnej ma kluczowe znaczenie.

Diamenty inwestycyjne

Kamienie szlachetne zawsze będą miały realną wartość, niezależnie od kryzysów ekonomicznych, przesileń historycznych lub spadku cen papierów wartościowych czy kursów walut. Stanowią one niejako odrębną, uniwersalną walutę, która nie zna granic państw.

Jedyne szlachetne

Na miano kamieni szlachetnych zasługuje zaledwie kilka najbardziej efektownych minerałów: diament, rubin, szmaragd, szafir, chryzoberyl i opal szlachetny. Kamienie mniej efektowne, o mniejszej twardości i trwałości, występujące częściej w przyrodzie, są określane mianem półszlachetnych. Należą do nich w szczególności takie minerały, jak: topaz, granat, akwamaryn, chryzolit, turkus, cyrkon, turmalin, hiacynt, spinel, ametyst, kryształ górski czy morion.

Mimo, iż od zawsze stanowiły symbol władzy i potęgi, gorączka diamentów rozpoczęła się na dobre dopiero w XIX wieku. Od tamtego czasu trwa po dziś dzień. Duże diamenty stanowią jedne z najcenniejszych klejnotów na Świecie. Największy diament znaleziony w RPA w 1905 roku miał masę 3106 karatów. Po dokonaniu podziału na 103 części i oszlifowaniu, największą z nich o wadze 530,2 karatów osadzono w berle królowej Anglii. Nosi nazwę Wielkiej Gwiazdy Afryki (Cullinan I).

Najcenniejszy

Niekwestionowanym królem kamieni szlachetnych jest diament, z greckiego zwany "Niezniszczalnym", który po odpowiednim oszlifowaniu, wydobywającym z niego piękno, staje się brylantem. Ten najcenniejszy kamień szlachetny to alotropowa odmiana węgla, wykrystalizowana w układzie regularnym. Jest to najtwardszy znany materiał na świecie - 10 stopni w skali Mosha. Diamenty przetrwały już 3 miliardy lat opierając się siłą natury. To właśnie wtedy w wyniku działania temperatury 1325°C oraz ciśnienia 50 tys. kg/cm2 - to tak, jakby wieżę Eiffla postawić na dłoni, przeobraziły się z węgla w najwspanialszy twór natury, który do końca świata będzie olśniewać nas swoim blaskiem.

Inwestycje w diamenty

W ostatnich latach widać znaczny wzrost cen kamieni szlachetnych. Stopa zwrotu z inwestycji w kamienie szlachetne może być bardzo wysoka lub niewielka, natomiast nigdy nie przyniesie strat. Oszlifowane diamenty mogą już kosztować od kilkuset do kilkudziesięciu tysięcy dolarów za karat. Wartość kamieni szlachetnych ciągle rośnie, na co ma wpływ rosnący popyt i niewielka ich podaż. Wynika to z faktu, iż ilość naturalnych diamentów na świecie jest ograniczona, a dodatkowo nie wszystkie z nich nadają się do najdoskonalszego szlifu, który tworzy z nich brylant.

Szlachetna alternatywa

Wyniki tradycyjnych inwestycji kapitałowych stają się coraz bardziej niepewne, a światowe rynki już dawno przestały charakteryzować się stabilnością. To właśnie niepewność, co do koniunktury, przyczyniła się do poszukiwania alternatywnych form inwestowania, wśród których Diamenty stanowią najpewniejszą formę oszczędzania. Jest to rzeczywista lokata kapitału a nie chwilowa wirtualna wartość, zapisana w rejestrach banków, które mogą zbankrutować. Cena kamienia zależy bardziej od jego indywidualnych cech a mniej od sytuacji na rynku tych minerałów.

Należy jednak pamiętać, iż inwestycje te wymagają odpowiedniej wiedzy oraz zachowania ostrożności, a przy wyborze kamienia konieczne jest zachowanie najwyższej staranności. Nasza firma fachowo doradzi i pomoże w zakupie wymarzonego Brylantu, a także oprawi go dla Was w cudownej oprawie. Ponieważ zamiast trzymać kamień w sejfie, lepiej olśniewać nim wszystkich dookoła.

Kamienie szlachetne można nabyć u specjalizujących się w tej dziedzinie firm jubilerskich. Tylko takie kupowanie diamentów praktycznie nie niesie za sobą ryzyka oszustwa, tym bardziej jeśli do kamienia dołączany jest międzynarodowy certyfikat jednego z trzech najważniejszych na świecie laboratoriów gemmologicznych (HRD, IGI oraz GIA). Certyfikaty te są rozpoznawalne na całym świecie, a Brylanty poświadczone nimi mogą być nawet kilkukrotnie droższe od tych bez certyfikatu. Dokładamy wszelkich starań aby kamienie wykorzystywane przy produkcji biżuterii były najwyższej jakości, a ich pochodzenie zgodne z wymogami ONZ - z krajów wolnych od konfliktów zbrojnych.

Jak oceniać ?

Na wartość obrobionych diamentów, w tym tych o szlifie okrągłym czyli brylantów, bezpośredni wpływ mają następujące cztery czynniki: masa, czystość, barwa, szlif – określane są z angielska mianem,4C”: carat, clarity, colour, cut.
Szlif brylantowy uznawany jest za szczyt osiągnięć mistrzów tego zawodu. Cechy szlifu brylantowego to 58 powierzchni (określanych mianem faset – inaczej ścianek, których jest 56, pozostałe dwie powierzchnie to tafla i kolet). Kolejne cechy to okrągła rondysta, oraz co najmniej 32 fasetki i tafla w górnej części, jak również co najmniej 24 fasetki (i niekiedy kolet, tzn. spłaszczony szpic) w dolnej części. Diamenty oszlifowane w innych kształtach fachowo to już nie brylanty, a oszlifowane diamenty w kształcie np. bagiety, princessy czy gruszki.
Im większy kamień, tym wyższa cena za jednostkę masy tzw karat (1 kt to 0,2g). Cena jednego karata diamentu o masie 1,00ct jest Średnio trzy razy wyższa niż diamentu o masie ok. 0,30ct takiego samego koloru, czystości i szlifu. Z uwagi na barwę diamenty dzieli się na klasy od D do Z. Najdroższe są bezbarwne (od D do I), a żółte oznaczane są literami od J do Z. Ceny żółtych diamentów są nawet kilkakrotnie niższe niż tych bezbarwnych. Spotkać można także inne odcienie: niebieski, zielony, różowy, brązowy i czarny.
Czystość diamentów określa się na podstawie ilości mikroskopijnych inkluzji będących wewnętrzną cechą kamieni szlachetnych. Powstały one w procesie ich formowania, setki milionów lat temu. Określenie klasy czystości kamienia odbywa się przy jego wielokrotnym powiększeniu. Im mniej inkluzji, tym brylant cenniejszy. Idealnie czyste brylanty występują niezwykle rzadko i są określane jako IF (internally flawless) lub LC (loupe clean) co oznacza, że przy maksymalnym powiększeniu pod lupą nie dostrzeżemy żadnych zanieczyszczeń. Zaś na końcu skali znajdują się kamienie określane jako I3 lub P3 czyli bardzo zanieczyszczone, gdzie duża ilość czarnych inkluzji jest widoczna gołym okiem. Szczególnie dużym zainteresowaniem Klientów cieszą się kamienie, które w kryterium określającym czystość, mieszczą się w przedziale SI – małe inkluzje (zazwyczaj w połączeniu z barwą H). W przypadku czystości oznaczonej symbolem Si1 inkluzje nie są już dostrzegalne gołym okiem.

Diament to najrzadziej spotykany minerał w przyrodzie. Najlepsze pochodzą z Angoli, Namibii i Rosji. Surowe są matowe, bez połysku. Dopiero odpowiedni szlif wydobywa z nich życie, żar i ogień. Jedynie najlepszy szlifierz potrafi nadać diamentowi taki kształt, aby wnikające do jego wnętrza światło, po odbiciu się od jego ścian, mogło być wyemitowane w wiązce pełnej refleksów i kolorów, podobnych do tęczy.

Szafir, Rubin, Szmaragd ...

Szafir

Szafir jest odmianą korundu, najtwardszego po brylancie kamienia występującego w naturze. Najczęściej niebieski, ale spotkać można także kamienie w innych barwach - we wszystkich z wyjątkiem czerwonej. Kolor niebieski zawdzięcza domieszkom żelaza lub tytanu. W niektórych odmianach szafira występuje zjawisko asteryzmu, spowodowane obecnością drobnych inkluzji. Najbardziej cenione są szafiry o barwie bławatka, zwanej również błękitem kaszmirskim - pochodzące z Kaszmiru, Birmy i Tajlandii. Kamienie ze Sri Lanki mają barwę jaśniejszą, natomiast australijskie są ciemniejsze, często o odcieniu zielonkawym. Szafirom najczęściej nadaje się szlif brylantowy lub schodkowy. W przypadku ciemnych kamieni, dla podkreślenia ich przezroczystości, stosuje się szlify płaskie. Szafiry gwiaździste szlifuje się nadając im formę kaboszonu.

Rubin

Rubin jest odmianą korundu. Ma barwę od jasnoczerwonej do niemal fioletowo - czerwonej. Kolor zawdzięcza domieszce chromu. Podobnie jak w szafirze, również w tym kamieniu szlachetnym występuje zjawisko asteryzmu. Rubinom nadaje się takie same rodzaje szlifów, jak w przypadku szafirów. Najcenniejsze są rubiny czerwone z lekkim odcieniem niebieskawym. Barwa ta jest charakterystyczna dla rubinów pochodzących z Birmy. Natomiast kamienie ze Sri Lanki są zazwyczaj jaśniejsze i mają brunatny odcień spowodowany domieszką chromu i żelaza. Rubiny są od dawna bardzo cenione. Piękne, duże kamienie mogą być znacznie droższe od diamentów. Rubiny występują w Birmie, Sri Lance, Tajlandii, Tanzanii i w Afganistanie.

Szmaragd

Szmaragd to zielona, najcenniejsza odmiana berylu. Jego nazwa pochodzi od łacińskiego smaragdus - zielony. Poza diamentem, szafirem i rubinem szmaragd jest jednym z najtrwalszych materiałów znanych ludzkości. Najczęściej jasnozielony lub ciemnozielony, rzadziej trawiastozielony. Kolor zawdzięcza domieszce chromu, a także wanadu. Od jakości kamieni, ich pięknej barwy oraz doskonałej, pozbawionej zmętnień przezroczystości zależy ocena wartości szmaragdu. Najwyżej cenione są szmaragdy ciemnozielone, bez jakichkolwiek spękań i zmętnień. Duże, pozbawione skaz kamienie bywają cenniejsze od diamentów. Szmaragdy stanowiły ozdobę skarbców królewskich. Szlifuje się je, stosując odmianę szlifu schodkowego - zwaną szmaragdowym - a także szlifami: brylantowym, gwiaździstym lub mieszanym. Do XIX wieku na światowym rynku dominowały szmaragdy kolumbijskie. Później odkryto ich złoża na Uralu, w USA, Austrii, w Afryce Południowej, Indiach i Zimbabwe.

Co warto wiedzieć o złocie...

Biżuteria złota

Najstarsza biżuteria ze złota liczy około 6 tysięcy lat. Za 6 tysięcy lat biżuteria Staviori też będzie w tym wieku! W XVI i XVII wieku nastąpił rozkwit złotnictwa, w całej Europie wytwarzano klejnoty posiadające podobny styl. Nasze wzornictwo jest jedyne i niepowtarzalne.

Co warto wiedzieć ?

Złoto jest metalem dość miękkim, dlatego stosuje się jego stopy z innymi metalami, m.in. srebrem, cynkiem, miedzią, palladem. Utwardzają one złoto, a także zmieniają jego zabarwienie lub wygładzają powierzchnię. Próba jubilerska informuje z dokładnością do 0,001 o stosunku masy metalu szlachetnego do całkowitej masy stopu. Na przykład próba złota 0,585 oznacza, że w 1000 jednostek masy tego stopu, 585 stanowi czyste złoto. Do początku XX wieku próbę złota wyrażano najczęściej w karatach. Według tego systemu oznaczania, złoto próby 0,585 to inaczej złoto 14-karatowe (dawniej używano także określenia "złoto próby trzeciej"). Odpowiednio, złoto próby 0,750 to inaczej złoto 18-karatowe, a próby 0,333 to złoto 8-karatowe. Czyste złoto teoretycznie posiada próbę 1000/1000. Jednak ze względu na to, że całkowite oczyszczenie złota nie jest możliwe - w praktyce najwyższą próbą złota jest próba 0,999. Kruszec tej próby uznaje się za czyste, 24-karatowe złoto.

Kolor złota natomiast nie ma żadnego wpływu na jego cenę i jest tylko i wyłącznie zabiegiem kolorystycznym polegającym na zwiększeniu domieszki metalu koloryzującego w stosunku do innych metali w stopie. Np. w białym złocie jest proporcjonalnie więcej srebra i palladu niż miedzi. Najbardziej popularne kolory złota to żółty, biały, różowy i czerwony.

Zgodnie z obowiązującym prawem, wyroby z platyny, ze złota i srebra oferowane Klientowi muszą mieć wybitą przez Urząd Probierczy odpowiednią cechę probierczą. Zawarte s